خانه / ادبيات فارسي / شعر / در مدح صحابه کرام (رضی الله عنهم اجمعین)

در مدح صحابه کرام (رضی الله عنهم اجمعین)

شاعر: شاکر بلوچ زهی (شاهد)

دل دارد اشتیـاقِ مــــدح و ثـنـــای اصحاب

می‌خوانَد از سرِ شوق این دل برای اصحاب

آن انجـــمِ درخشـــان در آسمـــانِ ایمــــان

روشن شده جهان از نور و ضیـای اصحاب

آن فـاتحــــان دل‌هـــا، نـــام آوران دنـیــــا

شد این زمین چو فرشی در زیرِ پای اصحاب

آنـان منــادیـــانِ اســلامِ نــاب بــودنـــــد

گــوش فلــک شنیــده بانــگ رَسـای اصحاب

در وادیِ رشــادت از جـــان خـــود گذشتنـد

جــانبــازی و شهــادت هست آشنای اصحاب

بـودنــد در رکـــاب ســـالار دیــن و دنیــا

راضی شد از صحـابه حقّــٰا خــدای اصحاب

هــر گفتــه‌ی محمــد آرام جان‌شـــان بود

گفتـار او چو نــوری شد روشنای اصحاب

بـر طالـب حقیقـت دَرسـی‌سـت جـاودانــه

لطف و صفا و مِهر و عشق و وفای اصحاب

بــر قلــه‌های هستـی بـا افتخـار گــویـــم

روح و روان و جـانــم باشد فدای اصحاب

اصحابِ پاک احمد، برتر ز شاه و سلطان

شاهان مثال شاهد جمله گدای اصحاب

درباره ی شاکر بلوچ‌زهی

*شاعر با تخلص شاهد

همچنین ببینید

بهار عمر می گردد خزان، آهسته آهسته

شاعر: شیخ سید محمدشافی قریشی بهار عمر می گردد خزان، آهسته آهسته به منزل می …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *