خانه / مقالات / تفسیر و علوم قرآن / فراوانی نعمت؛ زمینه‌ساز عذاب

فراوانی نعمت؛ زمینه‌ساز عذاب

نویسنده: دکتر عبدالظاهر سلطانی

(فلما نسوا ما ذکروا به فتحنا علیهم ابواب کل شیء حتی اذا فرحوا بما اوتوا اخذناهم بغته فاذا هم مبلسون.)(انعام آیه ۴۴:)

پس ‌آن‌گاه که فراموش کردند آن‌چه را که بدان تذکر داده شده بودند،‌ در‌‌های همه چیز را بر آنان گشودیم تا وقتی به آن‌چه داده شده بودند، شادمان گشتند،‌ ناگهان ایشان را گرفتار کردیم،‌ و در این‌صورت آنان ناامید هستند.

یکی از سنت‌های خدا،‌ مهلت دادن است؛ در این آیه سخن از کسانی است که فرمان و برنامه‌ی خدا را فراموش می‌کنند و در غفلت به سر می‌برند،‌ ولی خداوند نه تنها آنان را نابود نمی‌کند،‌ که با سرازیر شدن انواع نعمت و امکانات،‌ خوش‌حال‌شان می‌گرداند،‌ اما ناگهان گرفتار عذاب می‌شوند.

گاهی برخی افراد از نداشتن می‌نالند و اعتراض دارند که چرا فلانی،‌ با این‌که به مسائل دینی پای‌بند نیست،‌ یا حتی خدا را قبول ندارد،‌ ولی وضع زندگی‌اش خوب است! ولی من که همواره اهل عبادتم،‌ در سختی و فقر گرفتارم؟!

باید به سنت‌های خدا توجه داشت؛ نه داشتن، دلیل محبوبیت نزد خداست و نه تهی‌دستی، دلیل خشم خدا،‌ و نه بر عکس.
سلیمان و قارون هر دو ثروت و امکانات فراوان داشتند.

درباره ی دکتر عبدالظاهر سلطانی

همچنین ببینید

رابطه‌ی کُشتار و فساد در پرتو قرآن و سنّت نبوی

نویسنده: متین لطفی «تکلیف» و «حق» اگر بر یک رابطه‌ی انسانی مترتب شوند، بسان دو …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *