خانه / مقالات / پاسخ به شبهات / نگاهی قرآنی به بلایای طبیعی

نگاهی قرآنی به بلایای طبیعی

نویسنده: شاکر رئیسی

براساس عقاید و باورهای اسلامی تمام اتفاقاتی که در جهان هستی رخ می‌دهد با اراده و  اذن پروردگار است. بدون مشیت و خواست الهی، نه چیزی در دنیا پدید می‌آید و نه چیزی نابود می‌شود. خداوند متعال در آیات مختلف قرآن مجید بر این اصل صحه گذاشته و خود را «فعال لما یرید» خوانده است.

بنابراین، مؤثر حقیقی تمام کارها و حوادث روزگار مانند توفان، زلزله، باد و غیره ذات پاک الهی است، گرچه خداوند برای بعضی رخدادها، اسباب و عوامل ظاهری را نیز وضع کرده است. بلایای طبیعی را مؤثر ذاتی دانستن، بر خلاف عقاید اسلامی است و براساس گفته‌ی کارشناسان دینی آدمی را از دایره‌ی ایمان خارج می کند.

علاوه براین، بلایای طبیعی در تأثیرگذاری خود نیز محتاج دستور الهی هستند. بدون خواست الهی نمی‌توانند به انسان ها ضرر و نقصانی برسانند، چنان که حضرت ابراهیم علیه السلام در آتش نمرودیان انداخته شد و با توجه به طبیعت آتش، باید او را می‌سوزاند، اما آن آتش تبدیل به گلستان شد. بنابراین زلزله‌ها و حوادث دیگری که امروز رخ می‌دهند و از آنها با عنوان «بلایای طبیعی» یاد می‌شود، گرچه اسباب و عوامل ظاهری مانند فعال شدن گسل‌ها و غیره داشته باشند، اما تمام خسارات و بحران آفرینی آنها وابسته به اذن و دستور پروردگار است.

با بررسی سرنوشت اقوام گذشته در قرآن مجید به این نتیجه می رسیم که بسیاری از آنان در اثر گناهان خود به وسیله‌ی همین بلایایی که ما آنها را طبیعی می‌خوانیم، هلاک شده‌اند. چنان که قوم حضرت نوح علیه السلام با توفان، قوم ثمود با زلزله و قوم عاد با وزیدن باد شدید، از صفحه‌ی گیتی محو شدند.

مسلم است که عذاب الهی مخصوص یک قوم نیست، بلکه هر گناهکاری مستحق مجازات است، مگر آنکه خداوند متعال با لطف و عنایت خویش او را بیامرزد. به همین خاطر قرآن مجید در آیات متعدد با بیان بلایا و عذاب‌هایی که اقوام گذشته با آن دچار شدند، ملت مسلمان را بر لزوم عبرت و پندگرفتن از سرنوشت آنان فرا می‌خواند.

در روایت بخاری آمده است که أم المؤمنین زینب بنت جحش رضی الله عنها از پیامبر پرسید: آیا ما هلاک می‌شویم در حالی که نیکان میان ما هستند؟

پیامبر فرمود: بله، زمانی که ناپاکی زیاد شود. آنچه از جانب خداوند متعال به ما می رسد، یا «نعمت» پروردگار است که باید در مقابل آن شکر الهی به جای آورده شود، یا اینکه «مصیبت» هستند که باید از آنها به ذات الهی پناه برده شود.

این یک اصل مسلم  است که خداوند متعال هیچ گاه بندگانش را بدون گناه مجازات نمی‌کند، چنان که خداوند متعال در آیه‌ی ۷۹ سوره‌ی «نسآء» می‌فرماید: «هر نیکی ای که به تو رسد از خداست و هر بدی ای که به تو رسد، از خود توست». نگاه قرآنی این است که تمام حوادث و اتفاقات ناگواری که به نوعی به ما آسیب می‌رسانند، ریشه در اعمال و کردار خود ما دارند. بنابراین، فراخواندن مردم به توبه و استغفار و اصلاح کردار هنگام بروز چنین حوادثی، موافق با اصل دیانت و  تعلیمات دینی و قرآنی است و از کنار چنین حوادثی ساده گذشتن و درس نگرفتن از سرنوشت دیگران، کار غافلان است.

منبع: نگاه

درباره ی شاکر رئیسی

همچنین ببینید

روز نکبت یا هژمونی استعمار

*روز نکبت یا هژمونی استعمار* بیرق بر افراشته ۷۰ ساله فلسطینیان، با انتقال سفارت آمریکا …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *