خانه / مقالات / عقیده / هدف اصلی بعثت انبیاء علیهم السلام

هدف اصلی بعثت انبیاء علیهم السلام

هدف اصلی از فرستادن پیامبران ـ عَلَیْهِمُ الصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ ـ تبلیغ توحید و نفی شرك بوده است؛ چنان كه ذات باری تعالى می‌‌فرمایند:

«وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ» [نحل: 36]؛ «و یقیناً ما در هر امتی رسولی بر انگیختیم كه: خدای یكتا را بپرستید؛ و از طاغوت اجتناب كنید.»
مراد از طاغوت هر چیزی كه غیر از خدا عبادت شود. (ابن كثیر)[1].

«وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِی إِلَیْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ» [انبیاء: 25]؛ «ما پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر این كه به او وحی كردیم كه: معبودی جز من نیست؛ پس تنها مرا عبادت كنید.»
در تفاسیر ”مدارك“ و ”خازن“ «فَاعْبُدُوْنِ» به معنای «وَحِّدُونِی» تفسیر شده است[2]؛ یعنی: مرا یگانه و یكتا بدانید و عبادت را برای ذات یگانه انجام دهید و دیگری را شریك نسازید. در ”سوره‌ی نحل“ می‌فرمایند:
«یُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ» [نحل: 2]؛ «اللّٰه به اراده‌ی خود، فرشتگان را همراه با وحی بر هر كس از بندگانش كه خود بخواهد، نازل می‌كند تا به مردم این پیام را بیاموزند كه همانا جز من معبودی نیست؛ پس از من بترسید.»
در ”جامع البیان“ آمده است:

«فَاتَّقُوْنِ؛ أَی عُقُوبَتِی، لِمَنْ عَبَدَ غَیْرِی[3]؛ معنای ”از من بترسید“، یعنی: ”از عذاب من بترسید“؛ و آن برای كسی است كه غیر مرا عبادت كند.»

خلاصه‌ی آیات این است كه تمام پیامبران از جانب حق به طرف امت‌های مختلف جهت اشاعه‌ی توحید مأمور بوده‌اند تا مردم را فقط به عبادت خداوند كریم وحده لا شریك له، فرا خوانند و از عبادت غیراللّٰه باز دارند؛ زیرا كه مستحق عبادت فقط اوست و عبادت غیر او شرك است.

بنابراین، باید انسان عاقل، مالك حقیقی خود را بندگی كند و همیشه فرمان‌بردار و طالب رضای او باشد تا از عذاب او نجات یابد و هیچ كدام از پیامبران، پیران [طریقت]، مجسمه‌ها[4]، بت‌ها و… را با او در ذات و در صفات همتا قرار ندهد كه این نا امیدی از رحمت است.

٭ نا امید از رحمتت شیطان بُوَ[5] ٭

امام مسلم ـ رَحْمَةُ اللّٰهِ عَلَیْهِ ـ روایت می‌كند [كه عمرو بن عبسه ـ رَضِیَ اللّٰهُ عَنْهُ ـ از پیامبر ـ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ـ پرسید]:

«بِأَیِّ شَیْءٍ أَرْسَلَكَ؟» قَالَ: «أَرْسَلَنِی بِصِلَةِ الأَرْحَامِ وَكَسْرِ الأَوْثَانِ وَأَنْ یُوَحَّدَ اﷲُ وَلَا یُشْرَكَ بِهِ شَیءٌ»[6]؛ «اللّٰه تو را برای چه هدفی فرستاده است؟» فرمود: «اللّٰه مرا فرستاده تا به صله رحمی دستور دهم و بت‌ها را بشكنم و مردم را راه‌نمایی كنم تا اللّٰه را یگانه قرار دهند و با او هیچ چیزی را شریك نسازند.»

یعنی: هدف از ارسال پیامبر ـ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ـ اظهار توحید و ردّ معبودان باطل[7] و دستور دادن به برقراری ارتباط با خویشاوندان است؛ چون بریدن از وارثان و قطع رابطه با آن‌ها از رسوم كفر می‌باشد[8].

نوشته‌ی:
حضرت مولانا عبدالواحد سیدزاده
معروف به حضرت صاحب

برگرفته از كتاب: احسن المقصود.

[1]. تفسیر ابن كثیر (4/194).

[2]. تفسیر خازن (3/258)؛ و تفسیر مدارك (على هامش تفسیر الخازن: 3/258).

[3]. جامع البیان؛ معروف به تفسیر طبری (14/53). و نگا: ابن كثیر (4/180).

[4]. لذا غلو نمودن در پیكره‌ها و مجسمه‌های شخصیت‌ها بنابر شباهت به بت‌پرستی نیز حرام می‌باشد. «حسین‌پور».

[5]. مصرع اوّل: بحر الطاف تو بی پایان بود. (عطار، پندنامه، مناجات: ص: 5).

[6]. صحیح مسلم، صلاة المسافرین وقصرها (832).

[7]. در صحیح بخاری آمده است كه: «هرقل از ابوسفیان پرسید: این شخصی كه به گمان خود پیامبر است، شما را به چه امر می‌كند؟ ابوسفیان جواب داد: به ما دستور می‌دهد كه فقط اللّٰه را پرستش كنید و با او هیچ چیزی را شریك قرار ندهید.» كتاب بدء الوحی (7).

[8]. مأموریت اساسی صحابه رضی الله عنهم هم تبلیغ توحید بوده است؛ به دلیل آن‌كه پیامبر صلى الله علیه وسلم وقتی معاذ را به یمن فرستاد به او فرمود: «إِنَّكَ سَتَأْتِی قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ، فَإِذَا جِئْتَهُمْ فَادْعُهُمْ إِلَى أَنْ یَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللّٰهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللّٰهِ»؛ «شما نزد قومی از اهل كتاب می‌روی، پس وقتی به آن‌ها رسیدی، آن‌ها را دعوت بده تا گواهی دهند به این‌كه جز اللّٰه معبودی نیست و محمّد پیامبر اللّٰه است.» صحیح بخاری، الزكاة (1496).

درباره ی محمد امین ریگی

مروح کن دل و جان را دل تنگ پریشان را، گلستان ساز زندان را بر این ارواح زندانی

همچنین ببینید

عصمت پیامبران علیهم السلام

نویسنده: عبدالحکیم سیدزاده تعریف لغوی و اصطلاحی عصمت: معصوم از ماده‌ی «عصمه» به معنای منع …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *