خانه / بایگانی برچسب: سپهري

بایگانی برچسب: سپهري

معنای زندگی نزد سهراب سپهری / بخش ششم

نویسنده: صدیق قطبی ۳. دوست داشتن با تجربه‌ی بی‌رنگی و وحدتِ عالَم و گذر از میل به تفسیر و تصاحب، تنها شاعر می‌ماند و مکاشفه‌ی رازها و زیبایی‌های جهان. تمام نیروی وجودی شاعر در کار مکاشفه و اشراق می‌شود: «خاک انباشته از زیبایی است. دیگر چشم‌های من جا ندارد… چشم‌های …

ادامه نوشته »

معنای زندگی نزد سهراب سپهری / بخش پنجم

نویسنده: صدیق قطبی با توجه دادن انسان‌ها به تماشای زندگی، در رگ‌ها نور می‌ریزد. تماشا و شناور شدن، با عبور از حجاب نام‌ها و مفاهیم ممکن می‌شود. با عمدتاً‌ با هستی نمی‌آمیزیم، بلکه صِرفاً‌ با نام‌ها و مفهوم‌سازی‌های خود که از امور و پدیده‌ها انتزاع کرده‌ایم سر و کار داریم. …

ادامه نوشته »

معنای زندگی نزد سهراب سپهری / بخش چهارم

نویسنده: صدیق قطبی اما چرا تماشا و شناور شدن و دست‌ها در جذبه‌ها شستن؟ وقتی ما فارغ از دغدغه‌های شناخت و تنگنای مفاهیم و نیز برکنار از سوداگری‌ و منافع شخصی، دست در کارِ تماشا می‌شویم، پنجره‌های خود را به سوی نور می‌گشاییم. نمی‌خواهیم جهان را تصاحب و تملک کنیم …

ادامه نوشته »

معنای زندگی نزد سهراب سپهری / بخش دوم

نویسنده: صدیق قطبی ۱. آشتی دادن و آشنا کردن سهراب به مانند همه‌ی عارفان راستین، آن‌سوی تضادهای ظاهری و کشاکش‌های پیدا، یک‌رنگی و خویشاوندی پهناوری می‌بیند. آشتی دادن و آشنا کردن برآمده از این نگاه است که ما همه تراشه‌های یک نوریم: «چونک بی‌رنگی اسیر رنگ شد موسیی با موسیی …

ادامه نوشته »

معنای زندگی نزد سهراب سپهری/ بخش سوم

نویسنده: صدیق قطبی ۲. راه رفتن و نور خوردن شفیعی کدکنی در شعری گفته است: «من آن بذر بی‌حاصلم کاین جهان را، نه تغییر دادم. نه تفسیر کردم». در یک شیوه‌ی مواجهه، جهان چون مسأله‌ای است که باید حل شود. مجهولی است که باید معلوم شود. به قصد شناختن و …

ادامه نوشته »